1. Bezpieczeństwo i ocena sytuacji
Uczestnik powinien najpierw umieć zatrzymać się, zauważyć zagrożenia i nie stać się kolejną osobą poszkodowaną. Omawiamy bezpieczeństwo miejsca, liczbę poszkodowanych, potrzebę dodatkowych służb i podział ról.
2. Wezwanie pomocy i pierwsza ocena poszkodowanego
Ćwiczymy sprawdzenie reakcji, ocenę oddechu, przekazanie informacji dyspozytorowi i logiczne rozpoczęcie działań do czasu przyjazdu zespołu ratownictwa.
3. RKO i AED
Ćwiczenia na fantomach dorosłych, dzieci i niemowląt. W zależności od programu używamy fantomów z feedbackiem, aby uczestnik widział jakość ucisków. AED ćwiczymy w połączeniu z RKO, a nie jako osobny pokaz.
4. Zadławienia i niedrożność dróg oddechowych
Rozpoznanie częściowej i całkowitej niedrożności, właściwa reakcja u dorosłych i dzieci oraz zasady postępowania w razie utraty przytomności.
5. Krwotoki, rany i urazy
Bezpośredni ucisk, opatrunki, urazy kończyn, podejrzenie złamań, urazy głowy i kręgosłupa, bezpieczeństwo poszkodowanego oraz podstawy użycia dostępnego wyposażenia.
6. Stany nagłe
Omdlenie, drgawki, reakcja alergiczna, oparzenia, zaburzenia świadomości i inne sytuacje dobierane do profilu grupy. Celem jest rozpoznanie problemu i szybkie wdrożenie bezpiecznego postępowania.
7. Program rozszerzony 6–8 godzin
Może obejmować urazy wielonarządowe, zdarzenia komunikacyjne, ewakuację, transport poszkodowanego, wypadki sportowe, pomoc osobom starszym i z niepełnosprawnościami oraz rozbudowane symulacje. W zależności od planu możliwa jest obecność lekarzy, fizjoterapeutów i innych specjalistów.
8. Scenariusze i symulacje
Przy rozbudowanych realizacjach możemy przygotować pozorowane zdarzenia z wykorzystaniem statystów, pozoracji urazów oraz – po uzgodnieniu i w zależności od zakresu – współpracy strażaków, policji lub innych służb. Scenariusz ma służyć celowi szkoleniowemu, a nie być tylko widowiskiem.